نزاع طالبان و پاکستان؛ مردم افغانستان قربانی بازی قدرت...
در هفته‌های اخیر، درگیری‌های مرزی میان طالبان و پاکستان توجه رسانه‌ها و مردم را به خود جلب کرده است. اما واقعیت واضح است: این نزاع، جنگ مردم افغانستان نیست. طالبان نه نماینده ملت‌ افغانستان اند و نه حکومت‌شان فراگیر و پاسخ‌گوست. این یک نزاع نیابتی و قدرت‌محور میان یک گروه مسلح و حامی تاریخی آن است که هزینه‌اش را مردم عادی می‌پردازند.

طالبان در چهار سال گذشته، زنان، خبرنگاران، فعالان مدنی و اقوام غیرپشتون و‌قضر سیاسی و روشنفکران را از حقوق ابتدایی محروم کرده‌اند. محدود کردن آموزش و اشتغال زنان، سرکوب رسانه‌ها و کنار گذاشتن احزاب سیاسی مستقل، نشان می‌دهد که ادعای «دفاع از وطن» بیشتر ابزار تبلیغاتی برای مشروعیت داخلی است تا واقعیت.

روابط طالبان و پاکستان همواره پیچیده بوده است. طالبان طی سال‌ها به‌عنوان نیروی نیابتی تحت حمایت اسلام‌آباد عمل کرده‌اند، و امروز حضور گروه‌های مسلح مانند تحریک طالبان پاکستان در خاک افغانستان باعث شده تنش‌ها تشدید شود. با این حال، مسئولیت اصلی ادامه بحران و ناامنی بر دوش طالبان است، چون آن‌ها حکمرانی مشروع و پاسخگو ندارند و افغانستان را به پناهگاه گروه‌های مسلح و مرکز بحران تبدیل کرده‌اند.
پیام روشن برای مردم افغانستان ساده است: تماشاگر هوشیار باشند، نه سوخت جنگ طالبان و پاکستان. دفاع از کشور اهمیت دارد، اما حمایت از یک ساختار سرکوبگر، به‌نام «ملت» هیچ کمکی به تامین امنیت یا آینده کشور نمی‌کند.

راه‌حل واقعی، مطالبه حقوق اساسی مردم و دموکراسی واقعی است: مشارکت سیاسی آزاد، انتخابات مبتنی بر آرای عمومی، احترام به حقوق زنان و اقوام، آزادی رسانه‌ها و عدالت اجتماعی. تنها زمانی که مردم بتوانند تصمیم واقعی درباره حکومت آینده بگیرند، افغانستان به صلح و ثبات نزدیک می‌شود. امارت طالبان، بر اساس زور و حذف مخالفان، هیچ مشروعیت دموکراتیک ندارد و باید در نتیجه مراجعه به آرای عمومی فروبپاشد.
مردم افغانستان، با حفظ فاصله انتقادی از طالبان و پاکستان، می‌توانند از قربانی شدن جلوگیری کنند و امید به آینده‌ای واقعی‌تر برای کشورشان را زنده نگه دارند

عارف رحمانی