اعتبار در میدان ساخته می‌شود نه در توییت؛
ترامپ از تهدید خود مبنی بر دادن مهلت ۴۸ ساعته به ایران برای بازگشایی بی‌قید و شرط تنگه هرمز، عقب‌نشینی کرد.
او اکنون بیش از هر زمان، هیبت یک فرد شکست‌خورده را دارد؛ کسی که دیگر سخنانش برای هیچ‌کس در مدار اعتبار قرار نمی‌گیرد.

شاید عده‌ای گمان کنند که موشک‌های مختلف ایرانی، پهپادها و همچنین سامانه‌های پدافندی که توان سرنگونی جنگنده F-35 را دارد، باعث شده‌اند ترامپ به چنین وضعیتی دچار شود.
این ابزارها قطعاً مؤثرند، اما آنچه از آن‌ها مهم‌تر است، اعتباری است که سخنان و تهدیدهای جنگاوران و سیاستمداران ایرانی در عمل پیدا کرده است.

در سه هفته گذشته، ایران به تمام تهدیدهایی که در برابر تجاوز امریکا و اسرایبل مطرح کرده، جامه عمل پوشانده است.
در برابر حمله به نطنز، دیمونا هدف قرار گرفت و در واکنش به حمله به خارک، مجموعه‌ای از اهداف در کشورهای عربی و اسراییل مورد اصابت واقع شد.
اکنون برای همه روشن شده که در ایران، نه تنها اراده پاسخگویی به هرگونه حمله وجود دارد، بلکه پاسخ متقابل با شدتی فراتر اعمال می‌شود؛ و همین درک از این اراده است که ترس را در محاسبات ترامپ و نتانیاهو وارد کرده است.

پیش از این، پاسخ‌های ایران به تجاوزهای آمریکا و اسراییل، متناسب با سطح حملات نبود و همین مساله، به تضعیف اعتبار تهدیدهای ایران انجامیده بود اما اکنون شرایط تغییر کرده است.
ایران نه آغازگر عبور از خطوط قرمز بوده و نه به‌دنبال گسترش بی‌قاعده جنگ است؛ اما به‌روشنی نشان داده که هرگونه عبور دشمن از خطوط قرمز، با پاسخی چندبرابری مواجه خواهد شد.

در هفته چهارم جنگ، دیگر بحث بر سر «توان» ایران نیست؛ چون ثابت شده که توان رزمی ایران بالاست. اکنون مساله اصلی، «اراده» ایران برای دادن پاسخ قاطع و بدون اغماض به حملات دشمن است. اراده‌ای که با دکترین چشم در برابر چشم، اکنون دست ایران را در معادله بالا برده و طرف مقابل را وارد فاز احتیاط کرده است.
آمریکا و اسراییل، با عبورهای مکرر از خطوط قرمز، ناخواسته بزرگ‌ترین خدمت را به ایران کردند؛ آن‌ها عملاً مسیر را برای بازتعریف نظم منطقه‌ای توسط ایران هموار کردند.
اکنون به نفع آن‌ها است که هرچه سریع‌تر و بدون پیش‌شرط، به این جنگ پایان دهند. ادامه جنگ، آن‌ها را عمیق‌تر در باتلاقی فرو می‌برد که خروج از آن، مستلزم دادن امتیازهای سنگین‌تری خواهد بود.

در شرایطی که آسمان اسراییل به‌طور کامل در اختیار ایران است و حتی ساده‌ترین راکت‌های حزب الله هم به هدف می‌خورد چه رسد به موشک های نقطه زن خود ایران و کشورهای عربی هم صرفاً در پی کاهش خسارات خود هستند، پایان حضور آمریکا در منطقه و تسلط پایدار ایران بر شاهراه انرژی در تنگه هرمز، حداقل مطالباتی است که طرف مقابل ناگزیر به پذیرش آن خواهد شد.

سید احمد موسوی مبلغ