مذاکرات جمهوری اسلامی ایران و امریکای ترامپ فردا شنبه یازدهم اپریل سال روان 2026 (یا شاید پس فردا به دلیل اعتراض ایران از حملات اسراییل بر حزب الله لبنان) در اسلام آباد آغاز شود تا پس از چهل روز جنگی که با تجاوز مشترک نظامی امریکا و اسراییل بر ایران آغاز و ادامه یافت، به صلح و توافق بر سر منازعاتی که به این تجاوز و این جنگ منتهی شد، بینجامد.
آیا توافق انجام خواهد شد؟
پاسخ قطعی نمیتوان ارایه کرد. چون جنگ چهل روزه، ریشۀ چهل و هفت ساله دارد و نمیتوان در یک گفتگوی دو جانبه که آنهم ممکن است چند ساعت و در چند بار انجام شود، این ریشۀ چهل و هفت ساله را خشک کرد و به جای آن ریشۀ تازه قرار داد.

شرط های دشوارِ ده گانه و پانزده گانه؛
دشواری مذاکرات و نتیجۀ صلح و توافق پایدار را می توان در شرط های ده گانۀ ایران و شروط پانزده گانۀ امریکا مشاهده کرد. این شرط ها در حالی که بسیار از هم دور اند و حتی در تقابل هم قرار دارند، هر کدام این دو طرف تعبیر و تفسیر متفاوتی از شرایط ارایه شدۀ خود و جانب مقابل ارایه می کنند.

پانزده شرط امریکای ترامپ:
1 – جمهوری اسلامی ایران باید تمام ساخت و سازهای هسته ای خود را نابود کند.
2 – جمهوری اسلامی ایران باید تعهد کند که دیگر هرگز به دنبال سلاح هسته یی نخواهد رفت.
3 – جمهوری اسلامی ایران حق ندارد در خاک خود برنامۀ غنی سازی اورانیوم داشته باشد.
4 – جمهوری اسلامی ایران باید 460 کیلوگرام اورانیوم شصت در صد غنی شدۀ خود را به آژانس اتمی تحویل کند.
5 – امریکا برای دریافت و تحویلی 460 کیلوگرام اورانیوم غنی شده از مراکز هسته ای زیر زمین همکاری خواهد کرد و جمهوری اسلامی این همکاری را بپذیرد.
6 – جمهوری اسلامی ایران باید مراکز هسته یی نطنز، اصفهان و فردو را نابود کند.
7 – جمهوری اسلامی ایران باید دسترسی بدون قید و شرط را به هیات آژانس اتمی برای بازدید در هر جای ایران فراهم کند.
8 – جمهوری اسلامی ایران باید دست از حمایت نیرو های نیابتی خود را در منطقه بردارد.
9 - جمهوری اسلامی ایران باید تمویل مالی و نظامی نیروهای نیابتی اش را بصورت کامل متوقف کند.
10 – جمهوری اسلامی ایران باید تنگی هرمز را بدون هیچ مزاحمت و اخذ پول از کشتی ها باز نگهدارد.
11 – جمهوری اسلامی ایران باید تعداد راکت های بالستک و برد این راکت ها را در حد معیین و قابل قبول کاهش دهد.
12 – جمهوری اسلامی ایران در آینده حق استفاده از راکت های خود را برای دفاع دارد و نه برای حمله.
13 - در مقابل تمام تعذیرات وضع شده بالای ایران از طرف جامعه بین المللی میتواند لغو گردد.
14 – ایالات متحده امریکا کمک می کند تا ایران پروگرام اتمی غیر نظامی اش به شمول تولید برق در دستگاه اتمی بوشهر را توسعه بخشد.
15 - میکانیزم ماشه (اسنپ بک) هم چنان می تواند درصورت تخلف ایران از این شرایط وضع شده فعال شود و موجب باز گشت تعذیرات و یا لغو تعذیرات گردد.

ده شرط ایران:
1 – تعهد ایالات متحده امریکا در عدم حمله و تجاوز نظامی بر ایران.
2 – حفظ کنترل جمهوری اسلامی ایران بر تنگی هرمز.
3 – حق برخورداری جمهوری اسلامی ایران ازغنی سازی اورانیوم درخاک ایران.
4 – لغو کلیه تحریم‌های اولیه
5 – لغو تمام تحریم های ثانویه و تحریم‌های سازمان ملل
6 – لغو تمام قطعنامه های شورای امنیت ملل متحد در مورد ایران.
7 – لغو تمام قطعنامه های هیات رهبری آژانس اتمی بین المللی در مورد برنامۀ اتمی ایران.
8 – پرداخت غرامت جنگی به ایران ناشی از تجاوز نظامی و جنگ امریکا- اسراییل.
9 – خروج تمام نیروهای نظامی امریکا از منطقه.
10 – توقف جنگ علیه تمام متحدین ایران به شمول حزب الله لبنان.

توافق یا تقابل مجدد:
شرایط طرفین شرایط برای توافق نیست، چونکه نکات اساسی این شرایط برای هر دو طرف قابل قبول نیست. پانزده شرط امریکا، پانزده شرطِ طرف پیروز و برندۀ جنگ است که بر طرف مغلوب و شکست خورده تحمیل می کند، در حالی که امریکا پیروز قطعی این جنگ و تجاوز خود نمی تواند باشد. اهدافی را که امریکا برای رسیدن به این تجاوز نظامی علیه جمهوری اسلامی تعیین کرده بود، نتوانست به آن برسد.
بند ها و نکات عمدۀ ده شرط جمهوری اسلامی ایران نیز شرایط طرف پیروز و برندۀ قطعی این جنگ شمرده می شود، در حالی که ایران نیز برندۀ این جنگ نیست تا شرایط خود را بر طرف بازنده تحمیل کند.
بنا بر این، آنچه که می تواند مسیر مذاکره را بسوی توافق ببرد، تمرکز بروی نکاتی خواهد بود که هم منافع اولی، اصلی و اساسی طرفین را تامین کند و هم عملی باشد. اما نکته ای که به عنوان مانع و عامل بازدارنده در توافق ایران و امریکا قابل توجه است، به نقش و تاثیر عوامل خارج از این دو طرف است. اسراییل و متحد جمهوری اسلامی حزب الله لبنان می توانند این توافق را برای تهران و واشنگتن دشوار و غیر عملی بسازند. به ویژه اسراییل که امریکا نمی تواند بدون خواست ها و منافع آن بر سر منافع خود با جمهوری اسلامی ایران به توافق برسد.

و اما منافع اولی و اساسی طرفین جمهوری اسلامی ایران و امریکا چیست؟
مسلماً منفعت اول برای جمهوری اسلامی ایران حیات و بقای آن و رفع تحریم ها و تعزیراتی است که این حیات و بقا را تضعیف و تهدید می کند.
منافع مهم و اصلی برای امریکا به خصوص برای امریکای ترامپ، برتری اسراییل، ادامۀ حضور امریکا در منطقه، دسترسی به منافع اقتصادی و تجارتی و جلوگیری از باخت و شکست حزب جمهوری خواه در انتخابات میان دوره ای و انتخابات ریاست جمهوری است.
آیا امریکای ترامپ و جمهوری اسلامی ایران در این مذاکرات بر سر آن منافع اولی و اساسی به توافقاتی خواهند رسید؟
آیا اسراییل این توافق احتمالی را خواهد پذیرفت و مانع توافق طرفین نخواهد شد؟
اگر پاسخ این پرسش ها منفی باشد، تقابل و جنگ بر توافق بار دیگر چیره می شود و تجاوز نظامی امریکا – اسراییل یا در واقع ترامپ – نتانیاهو علیه ایران دو باره آغاز می گردد. در حالی که هنوز مذاکره دراسلام آباد آغاز نیافته است، ترامپ از آمادگی برای حمله سخن می گوید و از تسلیح و تجهیز نیروهای مهاجم. او امروز نوشت:
«کشتی های جنگی در حال تجهیز به بهترین مهمات هستند تا در صورت شکست مذاکرات در پاکستان حملات را از سر بگیرند؛ حتی بهتر از آن هایی که قبلاً هنگام نابود کردنشان بکار بردیم....»
بسیاری از تحلیلگران و رسانه ها شروع دوبارۀ جنگ را محتمل تر می دانند و ناکامی مذاکرات را پیش بینی می کنند.
امیدوارم که چنین نشود و صلح بر جنگ غلبه یابد.

محمد اکرام اندیشمند

>>>   قالیباف////
بهترین راهی هل همینه ///
چه کنم شیطان در کمینه//
ترامپ منم همینه میگم شیطان نمیزاره//
من خر شیطان سواری میکنم//
زور دارم بم باری میکنم//
نبی جاغور

>>>   این ۱۵ چرندیات خود را امریکای تروریست و جنایتکار در قطی نسوار بیندازد و برای پاچه کشال هایی چرکستانی و وهابی های تکفیری و جاهل عرب خود روان کند.
"در حالی که ایران نیز برندۀ این جنگ نیست تا شرایط خود را بر طرف بازنده تحمیل کند. " فکاهی سال، پس به نظر تو مولی کراسی تروریست (که شما اشرار را هم در کشتار مردم مظلوم ما حمایه میکرد) برنده است!!!! شما عاشق هایی دلخسته عرب هایی بربر هیچگاه از خمار بهشت بیرون نمی شوید.
برای همه مدافعان عدالت بشمول ایران همان ادامه یی مبارزه بهتر از قبول ذلت است و این درسی است که امام حسین قرن ها پیش با قربانی خود و اهل بیت اش به مومنین داده است!!!!!!
ازین بچه ترسناک هایی مولی کراسی پوده ترس به دلت راه نده، پریشان نباش کوشش کن که ایمانت را قوی سازی!!!!
آتش‌خاوری

>>>   درست 38 سال قبل توافقنامه هایی بین جمهوری دموکراتیک افغانستان و پاکستان از یک طرف و امریکا و شوروی به عنوان گرانتور از سوی دگر در دفتر ملل متحد در ژنیو امضا شد...
افغانستان عملا از آواخر سال‌های 1978 طور سیستماتیک مورد تجاوزات و فعالیتهای تروریستی جمهوری اسلامی پاکستان قرار گرفت و با آمدن قوتهای شوروی طبق مفاد قرار داد های همه جانبه بخصوص در بخش نظامی مورخ دسامبر 1978در افغانستان ، جیمی کارتر به پاکستان هدایت داد تا کمپ های تریننگ نظامی را هر چه زود تر طور گسترده در خاک خویش ایجاد و به جذب افغان‌ها یعنی تروریست‌ها ی اخوانی اقدام کند و بر آنها نام مقدس جهاد را بگذارد تا یک بهانه و کیس CASE بنام «« تجاوز شوروی بر افغانستان »» و گو یا اینکه اسلام در خطر است ایجاد گردد تا پای شوروی در این تله فرو برده شود...و چنین شد ..رسانه های امریکا ،غرب ،پاکستان ،ایران ،کشور های حاشیه خلیج ،مسلمان ، یهود ، عیسوی ،همه با هم یکجا شدند و با یک اواز گفتند که در افغانستان تجاوز صورت گرفته و خون افغان توسط افغان ریختن گرفت .برای امریکا خیلی ها آسان است که «« کاه »» را «« کوه »» بسازد و این کار را از سالها بدینطرف است که در حق کشور های ضعیف و عقب مانده در آسیا ،آفریقا و امریکای لاتین انجام داده است .افغانستان یکی از قربانی های تلخ همین سیاست امریکا است و ما امروز شاهد بعد دگر سیاست خانمانسوز امریکا با جمهوری اسلامی ایران استیم .اما ایران با حمایت مردانه ای ایرانیان وطنپرست و کمک های همه جانبه ای فدراسیون روسیه و جمهوری کمونیست « خلق » چین ،توانست امریکا را بر جایش بنشاند...
آقای اندیشمند آرزومند اند که مذاکرات نتیجه دهد و صلح بر قرار شود .
یقینا هر شخص متمدن چنین میاندیشید.
چرا من از قرار داد ژنیو یاددهانی کردم ؟؟؟ بخاطر آنکه این برگه ای موثق ،و روشن تاریخی است ....و تجربه نشان داد که مفاد توافقنامه قدم به قدم توسط پاکستان نقض گردید و پاکستان بیشتر از دوهزار مرتبه در زمان حاکمیت دکتور نجیب الله مفاد توافقنامه را به نفع مخالفین مسلح و غیر متعهد جمهوری دموکراتیک افغانستان و منافع گسترده پاکستان نقض کرد ....و مفاد توافقنامه بین ایران و امریکا شاید به سرنوشت توافقات ژنیو دچار گردد.
امریکا منحیث گرانتور نه تنها به این توافقنامه وقعی نگذاشت ،بلکه همچنان به حمایت از مخالفین مردم افغانستان ادامه داد و جنگ در افغانستان توقف نکرد و احزاب اسلامی کابل را به مرکز جنگ تبدیل و ویران ساختند.
به امریکایی ها باور و اعتماد کردن و بخصوص که سیاست خارجی امریکا توسط صهیونیسم رهنمایی و کنترول می‌شود ،کار دشوار است ...و حتی می‌توان گفت که آب را در هاون کوبیدن است....
فخر اهنگر
شنبه ،حمل ،۱۴۰۵