پنجمین نمایشگاه ملی و بین‌المللی هفته صنعت و معدن با حضور مقام‌های بلندپایه طالبان، دیپلمات‌های کشورهای منطقه و همسایه، بازرگانان و صنعت‌کاران در کابل گشایش یافت.

در مراسم گشایش، معاون اداری ریاست‌‌وزیران بر پشتیبانی از چنین نمایش‌گاه‌هایی پافشاری کرد و گفت هدف حکومت تقویت صنعت داخلی و حرکت به‌سوی خودبسندگی اقتصادی‌ است.
او هم‌چنین از کشورها خواست برای رشد اقتصادی منطقه، از افغانستان به‌عنوان پل ترانزیتی و ارتباطی در مسیر بازرگانی استفاده کنند.
عبدالسلام حنفی، در این باره افزود: «امارت‌اسلامی بازرگانان ملی خود را کامل پشتیبانی می‌کند و ما تلاش داریم افغانستان را از یک کشور وارداتی به یک کشور صادراتی تبدیل کنیم.»

معین وزارت صنعت و تجارت نیز گفت برای رسیدن به استقلال اقتصادی باید به‌جای واردات بر تولید داخلی و فراورده‌های داخلی تمرکز شود.
او افزود طالبان با فراهم‌آوری سهولت‌هایی مانند توزیع زمین و معافیت‌های مالیاتی، سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی را به سرمایه‌گذاری در بخش صنعت و معادن تشویق می‌کند.
به گزارش طلوع، احمدالله زاهد، معین این وزارت در این باره پافشاری کرد: «هر کشوری که می‌خواهد از نظر اقتصادی به استقلال برسد، شرط نخست آن این است که به‌جای واردات بر تولید داخلی تمرکز کند و آن را توسعه دهد.»

احمد نبی‌زاده، رییس اتاق صنایع و معادن، در اینباره گفت: «ما از سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی می‌خواهیم در بخش فرآوری معادن سرمایه‌گذاری کنند، زیرا افغانستان نه‌تنها منبع مواد خام است، بلکه ظرفیت بزرگ اقتصادی نیز دارد.»
در همین حال، سفیر ایران در کابل از هرگونه تلاش در راه استقلال و پیش‌رفت افغانستان پشتیبانی کرده و گفته است که پیوند کابل و تهران در مسیر تقویت هم‌کاری‌های دوجانبه و منطقه‌ای قرار دارد.

علی رضا بیکدلی، سفیر ایران در کابل در باره‌ی پیوند کابل با تهران افزود: «پیوند جمهوری اسلامی ایران و امارت اسلامی افغانستان در مسیر سازنده‌ای قرار گرفته است که به تقویت همکاری‌های دوجانبه و منطقه‌ای منجر خواهد شد.»

در این نمایش‌گاه نزدیک به ۴۰۰ غرفه به فراورده‌های داخلی و تولیدهای ایران، چین، ترکیه و اوزبیکستان اختصاص یافته است.
این دومین سال است که به زنان اجازه‌ی حضور و دیدن از این نمایش‌گاه داده نمی‌شود.
این نمایش‌گاه از ۱۰ تا ۱۶ سرطان زیر نام هفته‌ی صنعت و معدن از سوی اتاق صنایع و معادن در کابل برگزار شده است.

کد (7)

>>>   میدانید در دنیا چه میگذرد؟
ما در اروپا دوره روشنگرایی داشتیم،که اساس و پایه علوم در بخش های مختلف خصوصاً در بخش های علوم طبیعی و تخنیکی گذاشته شد.
بعداً با بمیان آمدن ماشین بخار، انقلاب صنعتی اول شروع شد. بعداً با بمیان آمدن برق، انقلاب صنعتی دوم شروع شد. بعداً با بمیان آمدن کمپیوتر و سیستم دیجیتال،انقلاب صنعتی سوم شروع شد و حالا ما در مرحله انقلاب صنعتی چهارم قرار داریم که عبارت از دوران روبات و هوش مصنوعی است که هم جای کار انسانها را در عرصه کار های فزیکی میگیرد و هو در عرصه کارهای دفتری و دماغی.
حالا ما شین هایی ساخته شده اند که اتومات خودشان تولید میکنند و ضرورت به کنترول و یا کار انسانها ندارند،مثل روبات ها.
یک تعداد تاجران و سرمایه گزاران افغانستان،مثلی که موتر های دست دوم و کهنه را از خارج وارد میکردند و بالای مردم میفروختند،حالا ماشین های تولیدی کهنه را که دیگر قابل استفاده برای آنها نیست،به افغانستان وارد میکنند و چون مزد کار در افغانستان کم است،حالا تا اندازه یی میشود تولید کرد. اما با گذشت زمان روبات ها مجهز با هوش مصنوعی از نگاه کمی و کیفی،با سرعت سرسام آور تولید خواهند کرد و چون کار انسانی در آن وجود ندارد،برایش ارزان تمام میشود و این ماشین های کهنه تولیدی که تاجران وارد کردند،دیگر توان رقابت با تولیدات خارجی را ندارد.
دولت ها نیز هیچ کاری برای جلوگیری ار ورود کالا های ارزان قیمت خارجی را ندارند و نمیتوانند از تولیدات داخلی با تعرفه های بلند واردات خارجی را محدود کنند.زیرا کشور های خارجی نیز در مقابل واردات افغانستان عمل بالمثل میکنند و در نتیجه به اقتصاد افغانستان ضربه زیادتر وارد خواهد شد.
و در مجموع اگر ما بازار کار افغانستان را مورد مطالعه قرار بدهیم،در حقیقت تمام کارهای فزیکی و کار های دفتری میتوانند توسط ماشین ها و روبات ها و هوش مصنوعی جایگزین شوند،چنانچه این پروسه در کشور های پیشرفته جهان به سرعت ادامه دارد.
ماشین های ذراعتی بدون راننده مجهز با سیستم هوش مصنوعی هم زمین را قلبه میکنند و هم تخم میپاشند و هم حاصلات را برمیدارند و در کدام ها ذخیره میکنند و هم در فابریکات با روبات ها و هوش مصنوعی به مواد خوراکه تبدیل میشوند و هم ذریعه کامیون های خود ران به مغازه های فروش انتقال پیدا میکنند و ذریعه روبات ها در قفسه های فروشگاه جابجا میشوند و خریداران داخل مغازه ها میشوند و مواد خوراکه مورد ضرورت خود را میگیرند و در ماشین های مخصوص اجناس اتومات سکن میشود و خریدار با موبایل خود پرداخت میکند،بدون آن که فروشنده یی وجود داشته باشد.
اگر مردم حوصله آشپزی نداشته باشند،آن لاین غذا های مختلف را فرمایش میدهند و توسط درون ها به استیشن های مخصوص اجناس در مقابل خانه هایشان انتقال داده میشود و با کد مخصوص،مشتریان دروازه این استیشن ها را باز میکنند و غذای خود را میگیرند.
سیستم های برق رسانی و آب رسانی و انترنت و سیستم های فاضلاب همه میخانیکی میشوند و توسط ماشین ها و روبات ها به پیش برده میشوند.
خلاصه هیچ عرصه کار فزیکی و کار دفتری نیست که ماشین ها و روبات ها و هوش مصنوعی جایگزین کار انسانی نشود.
حتی در عرصه تعلیم و تربیه و دانشگاه ها نیر جایگزین استادان و معلم ها میشوند.
حالا فکر کنید که در دنیایی که دیگر کاری برای انسانها نباشد،سرنوشت انسانها چه خواهد شد؟
جای کار مصنوعی،خو نمیتواند جایگزین کار اصلی شود.بنأ سرنوشت ملیارد ها انسان بیکار چه خواهد شد؟
اما واقعیت این است که در صورت عدم موجودیت جای کار انسان بطور طبیعی دیگر تولید مثل نمی کند.
اما این که آیا انسان در آینده به موجود نیمه بیولوژیکی و نیمه میخانیکی تبدیل میشود،هنوز معلوم نیست.
و یا این که روبات ها و هوش مصنوعی،بخاطر این که بیکار نمانند،خودشان به تولید و پرورش انسانهای بیولوژیکی در رحم های مصنوعی و میخانیکی اقدام میکنند و خود شان آنها را بزرگ و پرورش میکنند و خدمات برایشان انجام میدهند،معلوم نیست.
و یا این که با عدم موجودیت انسان،روبات ها و هوش مصنوعی نیز تولید خود را قطع میکنند و دیگر در دنیا نه انسانی و نه ماشینی و نه روبانی ونه تمدنی وجود خواهد داشت و دنیا به حالت میلیون سال قبل از موجودیت انسان تبدیل خواهد شد،هنوز معلوم نیست.