منابع محلی به نوا گفته‌اند که هفت جوان شیعه و غیرپشتون روز گذشته در منطقه شاه‌شهید کابل توسط نیروهای طالبان تیرباران و کشته شده‌اند. پیکرهای این قربانیان هم‌اکنون در طب عدلی کابل نگهداری می‌شود.
طالبان مدعی شده‌اند که این افراد «دزد» و «مجرم» بوده‌اند، اما تاکنون هیچ مدرک، حکم دادگاه یا روند قضایی شفافی برای اثبات این ادعا ارایه نکرده‌اند. این در حالی است که به باور منتقدان، طالبان بار دیگر با طرح اتهام‌های کلی، اقدام به کشتن افرادی کرده‌اند که از اقلیت‌های مذهبی و قومی افغانستان بوده‌اند.

پرسش اساسی این است که اگر معیار طالبان اجرای قانون است، چرا متهمان وابسته به قوم پشتون به همین شیوه تیرباران نمی‌شوند؟ چرا در بسیاری از پرونده‌ها، قربانیان چنین برخوردهایی از میان شیعیان و اقوام غیرپشتون هستند؟
این رویداد در شرایطی رخ داده است که هم‌زمان با افزایش تنش‌ها در بدخشان و شمال افغانستان، گزارش‌های متعددی از بازداشت، ناپدید شدن و کشته شدن جوانان شیعه و غیرپشتون منتشر شده است. منتقدان معتقدند طالبان با استفاده از اتهام‌های اثبات‌نشده، سیاست حذف و سرکوب مخالفان و اقلیت‌های قومی و مذهبی را دنبال می‌کنند.

در کنار این اقدامات، سانسور گسترده رسانه‌ها و محدودیت شدید بر اطلاع‌رسانی، مانع از انتشار ابعاد واقعی این حوادث شده است. به گفته منابع محلی، بسیاری از موارد مشابه هرگز به رسانه‌ها راه پیدا نمی‌کند و خانواده‌های قربانیان نیز امکان دادخواهی ندارند.
سکوت بخش بزرگی از چهره‌های بانفوذ و شخصیت‌های سیاسی در کابل نیز با انتقادهای جدی روبرو شده است. منتقدان می‌گویند در حالی که هر روز جوانان شیعه و غیرپشتون در نقاط مختلف افغانستان کشته می‌شوند، بسیاری از این افراد برای حفظ منافع شخصی و جایگاه خود، از محکوم کردن این اقدامات خودداری می‌کنند.
اگر این روند ادامه یابد، سیاست‌های قومی و مذهبی طالبان می‌تواند شکاف‌های اجتماعی در افغانستان را عمیق‌تر کرده و زمینه‌ساز افزایش تنش‌های داخلی شود.

کد (9)