به هر دلیلی بود از صد سال قبل بعد از تشکیل کشور افغانستان، مردم این سرزمین پذیرفتند که دولت واحد تشکیل بدهند و تمام اقوام باهم با حقوق مساوی زندگی کنند. اگرچه بحث حقوق مساوی هیچ وقت در عمل تحقق نیافت اما مردم تاحدودی قانع بودند و کوشش می‌کردند به قرارداد کشور واحد پابند بمانند.

پشتون‌ها که محور اصلی تشکیل افغانستان بودند و افغانستان برای آنها تشکیل شده بود، تا حدودی در ظاهر به دیگران هم حق قایل بودند که در حکومت و تصمیم‌گیری و توزیع قدرت و ثروت شریک باشند. اما امروزه کار بجایی رسیده که دیگران را به عنوان آدم برابر قبول ندارند و در صورتی اقوام دیگر را می‌پذیرند که آنان به شکل نوکر و خدمت‌گار و بلی‌گوی و سیاهی لشکر مثل لطیف نظری و فصیح الدین و حمیدخراسانی و فیسبوک چلونکی‌های دیگر، مثل ربات خدمت کنند و هیچ ادعای حق و حقوق هم نداشته باشند.

در چنین وضعیتی طبعا اقوام دیگر به اتحاد افغانستان نمی‌توانند پابند بمانند. لذا خودمختاری بدخشان و یا تاسیس دولت جداگانه در شمال شرق گام اول است. کم کم مناطق دیگر شمال و مرکز و غرب نیز از اتحاد افغانستان خارج می‌شوند و این سرزمین به قبل از عبدالرحمان خان بر خواهد گشت.
فقط به یک حالت اتحاد افغانستان می‌تواند دوام کند که پشتون‌ها به دیگران نیز حق و حقوق مساوی قایل شوند. در غیر آن بعید است بعد از این کسی به نقش نوکر و خدمت‌گار و عسکر ادامه بدهد.

فعلا توپ در زمین پشتون‌ها افتاده. یا به حقوق برابر مردم تن می‌دهند، یا افغانستان را تجزیه و پارچه پارچه می‌کنند.
بدخشان تا ۱۵۰ سال قبل شاهان و حکومت مستقل خود را داشت. بلخ و میمنه نیز مستقل بود. هزاره‌جات نیز شامل افغانستان نبود و هرات و حوزه غرب نیز ساختار قبایلی و اداری خودش را داشت.

نبی ساقی

>>>   لالام جان چرا اقلیم تاجیک تشکیل نشود. فقط بدخشان! پس تکلیف پنجشیر و کابل و گردیز و بلخ و هرات چیست ؟

>>>   پشتونها محوراصلی تشکیل افغانستان نبودند وازمهاجرت پشتونهابه افغانستان سرجمع ۳قرن می گذرد
واسنادش موجوداست خواهشن باتحریف اشتباه وجانب گرایانه تازیخ را درست تالیف وبخوانید
فارسی زبانان ازساکنان اصلی ومردمان واقعی کشورافغانستان است
باتشکراز شبکه اطلاع رسانی لطفا این پیام را نشرکنید

>>>   پشتونها با زور و حیله و نیرنگ در 150 سال گذشته قدرت خود را حفظ کردند . وقتیکه که زورشان نمیرسید با نیرنگ و حیله و قرآن بدست جلو آمده و امتیاز هایی نظیر ولایت و چوکی به اقوام پیشکش میکردندو یا هم سیاست تفرقه بینداز و حکومت کن را اجرا میکردند و زمانیکه که می دیدند که قدرت دارند از زبان کشتار و مشت آهنین استفاده میکردند. امیدوارم که رهبران شمالی بی عقلی نکرده و اینبار به امتیازات کوچک و موقتی نظیر چند چوکی بی ارزش مانند وزارت و تعدادی ولایت اکتفا نکنند چون این حیله گران خرشان که از پل بگذرد همه چیز را از اقوام شمالی مجددا پس خواهند گرفت. ساختار و قانون اساسی بایستی عوض بشود واگرنه بقیه حرفها گپ مفت است.
ورسجی

مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است