کشور یمن از زوایای مختلف با کشور ما افغانستان شباهت دارد. هر دو کشور جامعۀ قومی و قبیله ای هستند. هر دو کشور درگیر اختلافات و تفرقه های سیاسی و قومی اند. فقر، درماندگی و هم چنان جنگ و جنگجویی شباهت های دیگر یمن و افغانستان است. دخالت همسایگان بخش دیگر از این شباهت ها است که هر دو کشور پیوسته در معرض دخالت همسایگان شان قرار داشته، دخالتی که به جنگ مستقیم و غیر مستقیم انجامیده است و نزدیک ترین شباهت را می توان در روزهای اخیر تحولات نظامی و سیاسی یمن با تحریک طالبان افغانستان و دولت جمهوری فروپاشیدۀ افغانستان با حوثی های یمن یا جنبش انصارالله و مخالفان آن که دولت قانونی کشور یمن را تشکیل میدهد، مشاهده کرد. حوثی ها علی رغم تفاوت مذهبی شان با طالبان افغانستان از نظر نظامی و سیاسی شباهت هایی با طالبان دارند؛ یک دست، یک پارچه، معتقد، آرمانگرا و دارای انگیزه و روحیۀ بالای جنگی. در حالی که مخالفان حوثی ها از جهات مختلف با دولت جمهوری پیشین افغانستان مشابه است؛ متفرق، متشکل از گروه های مختلف و متفاوت، وابسته به کمک خارجی، فاسد و فاقد انگیزه. از این رو برخلاف انتظار و تصور در 9 روز اخیر هفتۀ قبل دیده شد که حوثی ها بیشتر از 5400 کیلومتر مربع خاک یمن را از مخالفان بگیرند و بر تمام شهرها، مناطق و بنادر ساحلی بحیرۀ سرخ تا تنگی باب المندب مسلط شوند.

و اما کشور یمن و حکایت تاریخی آن و جنگ و بی ثباتی امروز و گروه های جنگجوی چون حوثی ها یا انصارالله چیست؟
چرا عربستان سعودی و شاهزادۀ جوان و جاه طلبش محمد بن سلمان در مسند قدرت تسلیحات بسیار پیشرفتۀ این کشور را که در طول سالهای پس از دسترسی به ثروت عظیم نفت در بدل ده ها میلیارد دالر از امریکا و اروپا خرید در حمله و تجاوز بر یمن کشور همسایۀ فقیر خود استفاده کرد؟
جمهوری اسلامی ایران چرا از حوثی های یمن یا جنبش انصارالله حمایت کرد و در رقابت ها و بازی های منطقه ای آنها را در کنار خود کشاند؟

یمن؛
کشور یمن با بیش از چهل میلیون جمعیت و بیش از نیم میلیون کیلو متر مربع مساحت در جنوبی ترین بخش شبه جزیره عربستان موقعییت دارد. یمن سواحل طولانی با بحیرۀ احمر و بحیره عرب دارد که مرز ابی آن به دو هزار کیلومتر مربع می رسد. بیش از 97 درصد مردم یمن مسلمان هستندکه بیشتر از نیمی جمعیت مسلمانان را سنی مذهبان شافعی تشکیل میدهند که در جنوب کشور زندگی میکنند. کمتر از نیمی جمعیت مسلمانان یمنی شیعه زیدی و اسماعیلی هستند که در نواحی کوهستانی شمال به سر میبرند. شماری از مسیحیان کاتولیک در حدود دوصد هزار نفر نیز در یمن زندگی می کنند.
بخش شمالی و غربی یمن در سده شانزدهم عیسوی به تسلط دولت عثمانی در آمد، اما در سال 1918عیسوی امام یحیی از رهبران شیعه زیدیه که در زمان امپراتوری عثمانی نیز امامان زیدی ها در این بخش با مجوز عثمانی ها حکومت می کردند، دولت مستقل را در شمال تشکیل داد و نام کشور را سلطنت متوکلی یمن گذاشت. دولت شیعیان زیدی تا سال 1962 عیسوی ادامه یافت. پس ازآن گروه جمهوری خواهان یمن در یک شورش و انقلاب داخلی که از سوی جمال ناصر رئیس جمهور مصر حمایت می شد، حکومت زیدی را سرنگون کردند و جمهوری عربی یمن را در شهر صنعا تشکیل دادند. با وجود سرنگونی سلطنت زیدی ها در شمال یمن آنها به جنگ و مقاومت در برابر دولت مورد حمایت جمال ناصر در صنعا ادامه دادند. جالب این بود که در این جنگ ملک فیصل پادشاه عربستان سعودی از پادشاهی زیدی ها حمایت می کرد. در آن زمان پادشاه زیدی یمن امام محمد البدر بود که پس از شکست در برابر جمهوری خواهان با حمایت نظامی جمال ناصر که ده ها هزار نیروی مصری برای شکست زیدی ها به شمال یمن اعزام شده بود، به عربستان رفت. سرانجام ملک فیصل در سال 1970 دولت جمهوری یمن را به رسمیت شناخت و در واقع از حمایت سلطنت زیدی ها دست کشید. مقاومت زیدی ها در شمال درهم شکست و آخرین پادشاه آنها امام محمد البدر که احساس کرد عربستان سعودی به آنها خیانت کرد و تنهای شان گذاشت به لندن رفت و در آنجا درگذشت.
بخش جنوب یمن قبل از سده بیستم عیسوی مورد نفوذ بریتانیا قرار گرفت و بندر عدن در سال 1839عیسوی به پایگاه بریتانیا در مسیر راه بحری شبه قاره هند در آمد. مخالفت و مقاومت با استیلای بریتانیا به استقلال یمن جنوبی و خروج قوای بريتانيوی در سال 1969عیسوی انجامید. پس از استقلال، نیروهای مارکسیست یا کمونیست ها در یمن جنوبی قدرت را بدست گرفتند و جمهوری دموکراتیک خلق یمن را تشکیل دادند.

فرقۀ زیدیه و حوثی ها؛
زیدیه یک فرقه یا مذهب شیعه از پیروان زید بن علی، نواسۀ امام حسین بن علی، هستند که امامت را برخلاف شیعۀ 12 امامی که اکثریت شیعیان مسلمان جهان را را تشکیل میدهند و در کشور ایران قدرت سیاسی را در عنوان جمهوری اسلامی ایران در دست دارند، در پنج امام محدود می کنند. شیعیان زیدی از اواخر قرن هشتم میلادی در شمال غربی یمن ساکن شدند. از آنجای که آنها برخلاف شیعیان دوازده امامی معتقد اند که پس از زید بن علی دیگر امام تعیین شده از سوی خداو و پیامبرش وجود ندارد، خود به تعیین امام یا پیشوا و رهبر از میان کلان های شان می پرداختند و همه از او اطاعت می کردند. امامت که از نظر شیعیان 12 امامی از اصول دین است و 12 امام همه معصوم اند، مهم ترین تفاوت شیعیان زیدیه با اکثریت شیعیان 12 امامی می باشد. بنا بر این شیعیۀ زیدی یا زیدیه پس از زید بن علی که آخرین امام زیدی ها است، امامان مختلفی داشته اند و تاریخ سیاسی و اجتماعی آنها با شورش ها و قیام های متعددی گره خورده است.
نکتۀ قابل توجه دیگر در مورد شیعیان زیدیه نزدیکی آنها در مسایل فقهی به مذاهب اهل سنت به خصوص مذهب حنفی است. زیدی ها در طول تاریخ از روش استدلالی شبیه مذاهب اهل سنت استفاده کرده اند و در بعضی مسایل تفاوت شان به حنفی مذهبان کمتر از شیعیه 12 امامی است. زیدی ها اغلباً و اکثراً به اصحاب پیغمبر احترام میگذارند و اصحاب یرا همچون برخی فرقه های دیگر شیعه مورد طعن و لعن قرار نمیدهند.
شیعیان زیدیه در یمن پس از آنکه فردی از میان آنها به نام حسین بدرالدین حوثی گروه نظامی را از قبایل زیدی شمال به نام انصارالله تشکیل داد، به حوثی ها شهرت یافتند. البته حوثی ها و انصارلله اکثراً یا همه شیعیان زیدی هستند، اما تمام قبایل زیدی یمن یا جامعۀ شیعیان زیدی شامل حوثی ها و انصارلله نمی شوند.

یمن متحد، علی عبدالله صالح و حوثی ها؛
در سال 1978 علی عبدالله صالح رییس جمهور یمن شمالی شد و توانست یک دولت مقتدر با مشت آهنین و سرکوب در بخش شمالی و غربی کشور ایجاد کند. او برای مهار و سرکوب شیعیان زیدی در شمال غربی کشور که در ولایت صعده مرکز و پایگاه اصلی شان بود به عربستان سعودی نزدیک شد. او فکر می کرد که با کمک از عربستان که دیدگاه نامساعد در برابر شیعیان زیدی دارد می تواند زیدی ها را آرام و تحت سلطه نگهدارد و از مخالفت و شورش آنها علیه حکومتش جلوگیری کند. صالح با این سیاست به حکومتش ادامه داد تا آنکه دولت کمونیست یمن جنوبی بدنبال فروپاشی شوروی سقوط کرد و ناگزیر در سال 1990 تن به اتحاد با شمال و در واقع ادغام به دولت یمن شمالی داد. در رأس دولت یمنِ واحد رییس جمهور یمن شمالی علی عبدالله صالح قرار گرفت که به عنوان رییس جمهور از 1978 عیسوی قدرت را در یمن شمالی بدست داشت. این تحول، قدرت علی عبدالله صالح که حالا زعامت دولت تمام کشور یمن در دستش قرار گرفته بود را افزایش داد و احساس کرد که یک زمام دارد بلامنازع کشور یمن و از رهبران مقتدر دنیای عرب است.
اما بخت با علی عبدالله صالح همراه نبود و اقتدار و تسلط او بر سراسر یمن عمر زیادی نکرد.

زیدی ها در شمال غرب یمن و در صعده رهبر جدیدی به نام حسین بدرالدین الحوثی پیدا کردند که جنبش سیاسی و نظامی را بنیان گذاشت تا به مخالفت و مبارزه علیه دولت یمن بپردازد. گفته می شود که حسین بدرالدین حوثی که در سال 1959 در ولایت صعده مرکز زیدی های یمن تولد شد پس از انقلاب اسلامی ایران و تشکیل جمهوری اسلامی به ایران رفت و در قم تحصیلات دینی انجام داد و از آنجا رابطۀ بسیار نزدیک با جمهوری اسلامی ایران و ارادات به آیت الله خمینی پیدا کرد . او پس از بازگشت از ایران گروهی را بنام شباب المومنین یا جوانان مسلمان در صعده و شمال یمن تشکیل داد تا تفکرات زیدیه را در جامعۀ زیدی ها زنده و فعال نگهدارد. وی به پارلمان یمن راه یافت و پس از آن به عنوان رهبر یک گروه و یک چهرۀ سیاسی و بانفوذ در شمال یمن و جامعۀ زیدی تلاش کرد تا زیدی ها را در یمن متحد و یکپارچه کند. بدرالدین حوثی هم چنان به تشکیل یک سازمان نظامی به نام انصارالله از قبایل زیدی ها در شمال یمن دست زد.

علی عبدالله صالح که فعالیت های بدرالدین حوثی را را زیر نظر داشت و خطر جامعۀ زیدی ها در برابر دولت یمن به ریاستش را می دانست، در سال 1994 درگیر جنگ با جدایی طلبان جنوب یمن شد. یمن جنوبی که قبلا دولت مستقل تحت رهبری کمونیستان داشتند و در 1990 ریاست صالح را پذیرفتند و کشور متحد یمن را تشکیل دادند، بار دیگر در صدد جدایی برآمدند. اما صالح در این جنگ پیروز شد و سپس توجه خود را به زیدی ها و بدرالدین حوثی و انصارالله در شمال و ولایت سعده معطوف کرد.
علی عبدالله صالح در سال 2000 میلادی به اختلاف مرزی با عربستان در مرزهای شمالی یمن پایان داد و قراردادی را امضا کرد که به مخالفت شدید بدرالدین حوثی مواجه شد. روابط میان حوثی ها و حکومت علی عبدالله صالح بسوی خصومت و جنگ رفت. در سال 2004 صالح به شمال یمن لشکر کشید و در دهم سپتمبر این سال بدرالدین حوثی کشته شد و شمار زیادی از سران و فعالان حوثی ها دستگیر شدند. اما این جنگ و سرکوبی علی عبدالله صالح به حیات سیاسی و نظامی حوثی پایان نداد و برعکس پس از آن شیعیان زیدی در شمال به مقاومت و جنگ ادامه دادند و در واقع جنبش حوثی پس از مرگ او به یک جنبش سیاسی و نظامی در جامعۀ زیدی یمن تبدیل شد.

پس از حسین بدرالدین حوثی برادرش عبدالملک حوثی رهبری جنبش حوثی یا انصارالله را بدوش گرفت و به جنگ با دولت یمن بریاست علی عبدالله صالح ادامه داد.
در سال 2005 دو جنگ عمده میان حوثی ها و حکومت یمن واقع شد. در سال 2006 علی عبدالله صالح به خاطر برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در یمن با حوثی ها مصالحه کرد.
صدها نفر زندانی آنها را آزاد و به کشته های شان غرامت پرداخت. صالح انتخابات را برد اما مصالحه و توافق با حوثی ها به سرانجام نرسید. گفته شد که حوثی ها با دریافت کمک از جمهوری اسلامی ایران و قذافی رییس جمهور لیبیا تقویت شدند و صالح در سال 2007 باز به جنگ حوثی ها در شمال یمن رفت. پس از هفت ماه جنگ با میانجیگری قطر توافق صلح میان طرفین امضا شد که هیچ طرف به آن عمل نکردند. آتش جنگ باردیگر در آغاز سال 2008 میان طرفین درگرفت اما سه ماه بعد علی عبدالله صالح که دید نمی تواند حوثی ها را شکست قطعی دهد، آتش بس یکطرفه اعلان کرد و نیروهای دولتی را از ولایت صعده بیرون کشید.

علی عبدالله صالح در سال 2009 مجدداً به ولایت صعده لشکر کشید تا این بار به این امید که کار حوثی ها را یکطرفه کند. این بار نیز حوثی ها علی رغم نابرابری نظامی در برابر نیروهای دولت یمن شکست نخوردند و در فبروری سال 2010 صالح باز با آنها آتش بس امضا کرد. هم علی عبدالله صالح و هم عربستان سعودی در این سال ادعا کردند که حوثی ها را جمهوری اسلامی ایران حمایت نظامی و مالی می کند و این حمایت مانع شکست شان در جنگ شده است، ادعای که جمهوری اسلامی ایران تردید می کرد.
یمن، بهار عربی و علی عبدالله صالح
بهار عربی در جنوری 2011 از تونس آغاز شد، بهاری که هر گز به تابستان عربی نرسید تا ثمر و حاصلش را اعراب بچینند. این بهار بدون عبور از تابستان فصل ثمردهی و حاصل مستقیماً وارد خزان و زمستان عربی شد و این خزان و زمستان یمن و علی عبدالله صالح را در برگرفت.
یمن پس از بهار عربی در شورش های گسترده علیه دولت صالح فرو رفت که سر انجام به کناره گیری او از قدرت انجامید. او تا آن زمان 33 سال حکومت کرده بود که بسیاری از مقامات مهم دولتی در دست خانواده و بستگانش قرار داشت. مردم در جاده های صنعا و تمام شهرهای یمن سرنگونی او و حکومتش را فریاد می زدند. صالح تلاش کرد با سرکوب و خشونت فریاد مردم را خفه کند. بیش از دوهزار معترض کشته شدند، اما اعتراض ها خاموش نشد. یمن در جنگ داخلی فرورفت. در جنوب جدای طلبان جنوب، در شمال حوثی ها و در اطراف صنعا قبایل دیگر به خصوص قبیلۀ حاشد با نیروهای صالح در حال جنگ بودند.

علی عبدالله صالح در جون 2011 با انفجار بم در صنعا زخمی شد و برای تداوی به عربستان سعودی رفت. وقتی در سپتمبر به صنعا برگشت اعتراضات مردم همچنان ادامه داشت. او مجبور شد از قدرت کنار برود و به جایش عبدربه منصور هادی زمام امور را بدست گرفت. قرار بود که منصور هادی تا دوسال دیگر قانونی اساسی جدید بسازد و انتخابات برگزار کند، اما عمر حکومتش به دو سال نکشید.
علی عبدالله صالح؛ بازی های پیچیده و سرنوشت رقت بار
علی عبدالله صالح در تمام سالهای زمام داری اش تلاش کرد تا با فریبکاری و بازی های پیچیده حکومت خود را پایدار بسازد. او فکر می کرد حوثی ها برای فشار بر عربستان ابزار خوب محسوب می شوند و در نزدیکی با عربستان می تواند حوثی ها را مهار کند. برای او مناسبات نزدیک با امریکا نیز ابزاری در جهت ترساندن گروه های اسلامی و جهادی و در صورت نیاز سرکوب آنها بود.

علی عبدالله صالح در ماندن به قدرت شیفتگی دیوانه وار داشت و در این راه هیچ حد و مرز اعتقادی، انسانی و اخلاقی را نمی شناخت. جالب این است که پس از سال ها جنگ و دشمنی با حوثی ها وقتی از قدرت کنار رفت با حوثی ها ایتلاف کرد تا منصور هادی معاون خود که قدرت را به او واگذار کرده بود، از قدرت براندازد. حوثی ها پس از جنگ های خونین حکومت صالح و پس از بهار عربی در یمن قدرت بیشتر گرفتند و علاه از تسلط بر صعده ولایت عمران را تصرف کردند و بسوی جنوب پیش رفتند.
گسترش قلمرو حوثی و قدرت روز افزون آنها علی عبدالله صالح را بسوی ایتلاف با آنها کشاند و در دسمبر 2014 حوثی ها و نیروهای علی عبدالله صالح که هنوز در ارتش یمن نفوذ زیادی داشت به صنعا حمله کردند و پایتخت را گرفتند. منصور هادی چند روز بعد به عدن فرار کرد و خود را رییس جمهور قانونی یمن خواند و تصرف صنعا را کودتای حوثی ها نامید. اما حوثی ها که به بسیاری از مناطق شمالی یمن تسلط یافته بودند با همکاری نیروهای علی عبدالله صالح، منصور هادی را در سال بعدی 2015 از عدن بیرون کردند. منصور هادی به عربستان سعودی فرار کرد. عربستان سعودی که قدرت اصلی اش در دست ولیعهد جوان محمدبن سلمان بود با تشکیل ایتلافی از 9 کشور عربی(عربستان سعودی، امارات متحده عربی، قطر، کویت، بحرین، مراکش، مصر، اردن و سودان)در 26 مارچ 2015 وارد جنگ با حوثی ها شد تا منصور هادی را به قدرت برگرداند. سازمان ملل نیز تصرف صنعا را توسط حوثی ها کودتا و غیرقانونی خواند و در واقع در موضع عربستان قرار گرفت.

بمباران هوایی عربستان سعودی بر تمام شهرها و مناطق تحت کنترل حوثی ها بسیار شدید بود و هزاران نفر کشته شدند. اما صنعا هم چنان در دست حوثی ها باقی ماند و عربستان سعودی با امارات متحده عربی و چند کشور عربی این ایتلاف توانستند که منصور هادی را به عدن برگردانند و اعلان کنند دولت قانونی یمن از عدن به عنوان پایتخت استفاده می کند و تا شکست حوثی ها و تصرف صنعا به جنگ ادامه می دهد. در این زمان داعش و القاعده نیز مناطقی در یمن را تصرف کردند که دولت یمن و حوثی ها در جنگ با آنها نیز قرار گرفتند.

نکتۀ جالب و قابل توجه این بود که عربستان سعودی و ایتلاف نظامی عربی نه تنها حوثی ها را شکست داده نتوانستند و صنعا را نگرفتند، بلکه حوثی ها تا سال 2017 ریاض و مناطق دیگری را در عربستان راکت باران کردند. این حملات بعداً نیز تکرار شد. تاسیسات نفتی آرامکو در سپتمبر 2019 مورد حملۀ راکتی حوثی ها قرار گرفت که بسیار بی سابقه بود. آرامکو ظرفیت نیمی از تولید نفتش را از دست داد. حوثی ها همچنان در سال جدید 2026 مناطق مختلف عربستان به شمول فرودگاه ها را مورد حملۀ راکتی قرار دادند.
عربستان در صدد آن شد تا علی عبدالله صالح را از ایتلاف با حوثی ها بیرون کند و با وعدۀ بازگرداندنش به قدرت او را از حوثی ها جدا کرد. صالح در دوم دسمبر 2017 اعلان کرد که دیگر با حوثی ها متحد نیست و بر خلاف به نیروهایش دستور داد که علیه حوثی ها بجنگند. عمر جنگ نیروهای صالح و خود علی عبدالله صالح بسیار کوتاه بود و فقط دو روز دوام کرد. علی عبدالله صالح توسط حوثی ها کُشته شد. جسدش را در پشت یا بادی موتر تویتا با بی حرمتی قرار دادند و به صنعا آوردند. سپس به اعضای حزبش تحویل دادند تا دفن خاک شود.

شکاف در ایتلاف عربی به رهبری عربستان در جنگ با حوثی ها
بیرون کردن علی عبدالله صالح از ایتلاف با حوثی ها در حالی که سر او را به فنا داد، به تضعیف و شکست حوثی ها نینجامید و برخلاف، ایتلاف عربی به رهبری عربستان سعودی درز برداشت و بسوی شکست رفت. امارات متحدۀ عربی مهم ترین عضو ایتلاف عربستان از جدایی طلبان جنوبی(حراک)حمایت می کنند که شورای انتقالی جنوب یا "اِس تی سی" از این ها در عدن بوجود آمد. این ها در آگست 2019 کنترل عدن و برخی نواحی دیگر را بدست گرفتند و در صدد برکناری منصورهادی برآمدند که عربستان سعودی او را به عنوان رییس جمهور قانونی یمن در عدن جابجا کرده بود. عربستان در عدن وارد جنگ با جدایی طلبان جنوبی شد یعنی در واقع با امارات متحده عربی هم پیمان خودش در ایتلاف نظامی عربی. در اکتوبر 2019 عربستان کنترل امنیتی عدن را بدست گرفت و امارات نیروهای خودش را از عدن خارج کرد. هرچند در سال 2020 عربستان و امارات متحده عربی قرار داد ریاض را امضا کردند تا به درگیری های داخلی ایتلاف علیه حوثی ها در یمن پایان دهند، اما امارات متحده عربی همچنان نفوذ خود را در میان شورای انتقالی جنوب حفظ کرد. این توافقنامه که تقسیم قدرت میان شورای انتقالی جنوب و دولت قانونی یمن بریاست منصورهادی بود تشدید و ادامۀ تنش میان دوطرف را مهار کرد.

نتیجۀ اختلافات در داخل جبهۀ ایتلاف و گروه های مورد حمایت آنها در یمن، بی نتیجه ماندن تجاوز و جنگ عربستان سعودی و ایتلاف عربی برای شکست حوثی ها بود. در حالی که حوثی ها باقی ماندند و قوی تر شدند، عربستان سعودی بصورت فزاینده در افکار عمومی دنیا منزوی و بدنام شد. این جنگ تلفات و مصیبت عطیم انسانی را بر یمن تحمیل کرد. صد ها هزار نفر اکثراً غیر نظامی جان خود را از دست دادند و میلیون ها نفر به شمول کودکان دچار سوء تغذیه شدند.
پیروزی جوبایدن و حزب دموکرات در انتخابات ریاست جمهوری امریکا در سال 2021 عربستان و شهزاده محمد بن سلمان را در وضعیت بد قرار داد. در این سال جو بایدن حوثی ها را از فهرست گروه های تروریستی بیرون ساخت. بایدن و دموکرات ها که از قبل انتقادات تندی بر سر قتل روزنامه نگار عربستان جمال خاشاقچی از محمدبن سلمان و دولت سعودی داشتند دیگر از عربستان و ایتلاف نظامی اش علیه یمن حمایت نمی کردند. این وضعیت سبب آن شد که عربستان میانجیگری سازمان ملل را برای توقف جنگ بپذیرد و در سال 2023 مذاکرات میان حوثی ها و عربستان صورت گرفت که به آتش بس منتهی شد. در این سال منصور هادی رییس جمهور مستقر در عدن استعفا داد و قدرت را به شورای ریاست جمهوری هشت نفره متشکل از نمایندگان گروه های مختلف منتقل ساخت. این گروه ها در واقع دارای اهداف و خواست های متفاوت و حتی متضاد بودند که فقط با پول و کمک عربستان و کشورها ی دیگر عربی برای مقابله با حوثی گرد آورده شدند.

در دسامبر 2025 شورای انتقالی جنوب مورد حمایت امارات متحده عربی ولایت حضرموت در مرز عربستان سعودی و بخش از ولایت المهره یمن را تصرف کردند و بار دیگر نفوذ خود را در عدن گسترش دادند. عربستان به شدت واکنش نظامی نشان و با بمباران شهر مکلا مرکز حضرموت نیروهای طرفدار امارات را بیرون راند و طرفداران خود را در آنجا مسلط کرد. این وضعیت سبب آن شد که امارات متحده عربی بصورت کامل به حضور نظامی خود در یمن پایان دهد و نیروهای امارات، جنوب یمن را ترک کنند.

عربستان سعودی و نتیجۀ معکوس از جنگ با حوثی ها؛
شگفت آور این است که عربستان سعودی و ایتلاف نظامی عربی اش پس از یازده سال جنگ برای سرکوبی و شکست حوثی ها در یمن نتیجۀ وارونه و معکوس می گیرند.
حوثی ها یازده سال پس از جنگ و تجاوز نظامی عربستان سعودی و ایتلاف نظامی عربی برای شکست و نابودی آنها، نیرومند تر شدند، نسلط خود را بر یمن گسترش دادند و توانایی خود را در حمله بر خاک عربستان و شهرهای عربستان به نمایش گذاشتند.
امریکای ترامپ در پانزدهم مارچ 2025 حوثی ها را برای 52 روز زیر شدید ترین حملات هوایی و راکتی قرار داد تا مسیر کشترانی و تجارت را در بحیرۀ احمر و تنگی باب المندب امن کند و حوثی ها را از تهدید بر این مسیر دور نگهدارد. این حملات امریکایی ها هر چند با توافق شش ماده ای با حوثی ها پایان یافت، اما بر خلاف توقع و تصور امریکایی ها مانع دسترسی و تسلط کامل آنها به سواحل بحیرۀ احمر و تنگی باب المندب نشد.

حوثی ها که در حمایت از مردم مظلوم غزه اسراییل و کشتی های سوخت رسان مربوط به اسراییلی ها را مورد حملات راکتی و پهپادی قرار داد باربار مورد بمباران هوایی متجاوزین اسراییلی قرار گرفتند ‌‌حتی صدراعظم و اعضای کابینه ی خود را در این تجاوزات از دست دادند، اما از این حمایت و همبستگی با فلسطینی های غزه دست نکشیدند.
حوثی ها پس از یازده سال جنگ عربستان و ایتلاف عربی و دوماه عملیات نظامی امریکا ‌حملات متعدد هوایی اسراییل در ظرف 9 روز در هفتۀ قبل توانستند تمام سواحل بحیرۀ احمر، جزایر این بحیره و تنگی باب المندب را از دست دولت قانونی مورد حمایت عربستان سعودی خارج کنند و متصرف شوند.
آیا حوثی ها در حال تسلط بر سراسر یمن قرار دارند؟
چرا عربستان و ایتلاف عربی با تسلیحات صدهای میلیارد دالری خود نتوانستند حوثی ها را شکست دهند؟
چرا امریکای ترامپ نتوانست حوثی ها را از تسلط بر بحیرۀ سرخ و تنگی باب المندب بازدارد؟

محمد اکرام اندیشمند