| جهان تا ۶۶ سال آینده به پایان میرسد و جمعه ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ روز قیامت است | ||||
| تاریخ انتشار: ۲۲:۰۳ ۱۴۰۵/۸/۲۱ | کد خبر: 201284 | منبع: |
پرینت
|
|
در سال ۱۹۶۰میلادی نشریه «ساینس» یکی از معتبرترین مجلات علمی جهان مقالهای منتشر کرد که در آن نوشته شده بود: جهان تا ۶۶ سال آینده به پایان میرسد و جمعه ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ روز قیامت است. این مقاله پیشبینی میکرد که تا ۶۶ سال دیگر که فردا جمعه باشد، جمعیت بشر به دلیل تراکم به بینهایت نزدیک شده و عملاً خود را نابود خواهد کرد.
نویسندگان این مقاله، «هاینز فون فورستر»، استاد اتریشی-آمریکایی و متخصص سایبرنتیک(علتها و رابطهها) و دو تن از دانشجویانش، بودند. این سه تن در آن زمان باور داشتند که جمعیت جهان در حال رشد سریع است و انسانها تا ۶۶ سال دیگر چنان زیاد میشوند که دیگر جایی برای زندگی کردن روی کره زمین نخواهند داشت و این آغازی برای پایان انسان روی کره زمین است.
نشریه ساینس مشهورترین رسانه علمی جهان به عنوان منبع مقاله و هاینز فورستر از شناخته شده ترین نظریه پردازان رابطه پدیدههای طبیعی به عنوان نویسنده این مقاله، باعث شد که مقاله بهطور گستردهای مورد توجه عموم قرار گیرد. زمان نیز عامل دیگری بود که این مقاله به شهرت برسد. در دهه شصت قرن گذشته میلادی، وحشتی عجیب بر فضای آکادمیک و علمی جهان حاکم بود که میگفت؛ رشد جمعیت جهان غیرقابل مهار است. از آنجا که پژوهش و محاسباتِ زیربنایی نظریه هاینز فورستر، معتبر و دقیق به نظر میرسید، مقاله او توجه دقیق و مداوم جامعه علمی را نیز به خود جلب کرد.
فورستر و دانشجویان او در مقاله خود با بهرهگیری از ۲۴ برآوردِ مربوط به جمعیت جهان در طول ۲۰۰۰ سال گذشته، نشان دادند که شمار انسانها در واقع همواره فراتر از حد انتظار بوده است. تمامی این مطالب در قالب متنی علمی و سنجیده و با تکیه بر معادلات ریاضی پیچیده و فشرده ارائه شد که در آن زمان، کمتر کسی جرئت داشت نظریه علمی آنها را رد کند زیرا اخبار و گزارشهای میدانی موبهمو مطالب مقاله را در خصوص رشد سریع و فزاینده جمعیت تأیید میکرد.
ایده فورستر که به «روز قیامت» شهر یافت، به این دلیل مورد توجه قرار گرفت که پیشبینیهای آن درباره جمعیت آینده دستکم برای مدتی بسیار دقیق از آب درآمد. معادله اصلی آن در طول دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، برآوردهایی ارائه میداد که از پیشبینیهای اکثر جمعیتشناسان دقیقتر بود.
نگرانی از رشد سریع جمعیت در هند و چین، بیش از پیش به نظریه فورستر اهمیت داد اما فرمانروایی این نظریه، در دهه ۱۹۹۰میلادی به پایان رسید زیرا رشد جمعیت جهان از پیشبینیها عقب افتاد و اکنون جامعه علمی جهان نه از رشد جمعیت بلکه از کندی رشد جمعیت در بسیاری از کشورهای جهان به خصوص کشورهای صنعتی و حتی چین نگران است.
اکنون نظریه فورستر چنان اهمیت خود را از دست داده است که مضحک و مسخره به نظر میرسد اما این نظریه که به باور فورستر، فردا ۱۳ نوامبر روز تحقق آن است، سالها ذهن بسیاریها اعم از دانشمندان، سیاستمداران و اهل مطالعه را مشغول نگهداشته بود.
این در حالی است که اکنون در مجامع علمی، ایدههای توماس مالتوس طرفداران زیادی پیدا کرده است. مالتوس اقتصاددان انگلیسی در قرن نوزدهم میلادی بود که باور داشت: منابع و طبیعت، همانطور که تکثیر بیرویه انواع موجودات روی زمین را مهار میکنند، باعث کنترل جمعیت انسانها نیز میشوند.
نتیجه این که فردا ۱۳ نوامبر، نه تنها دنیا به پایان نمیرسد بلکه شاهد یک روز معمولی مانند سایر روزها خواهیم بود.
مرادی
>>> لالام جان من گزیده هایی از نوشته شما را کاپی میکنم :( جمعیت بشر به دلیل تراکم به بینهایت نزدیک شده و عملاً خود را نابود خواهد کرد).(جمعیت جهان در حال رشد سریع است و انسانها تا ۶۶ سال دیگر چنان زیاد میشوند که دیگر جایی برای زندگی کردن روی کره زمین نخواهند داشت و این آغازی برای پایان انسان روی کره زمین است).(در دهه شصت قرن گذشته میلادی، وحشتی عجیب بر فضای آکادمیک و علمی جهان حاکم بود که میگفت؛ رشد جمعیت جهان غیرقابل مهار است).(
این در حالی است که اکنون در مجامع علمی، ایدههای توماس مالتوس طرفداران زیادی پیدا کرده است. مالتوس اقتصاددان انگلیسی در قرن نوزدهم میلادی بود که باور داشت: منابع و طبیعت، همانطور که تکثیر بیرویه انواع موجودات روی زمین را مهار میکنند، باعث کنترل جمعیت انسانها نیز ).
>>> لالام جان کامنت قبلی را نوشتم تا بگویم وقتی امثال من از لزوم پروگرام های کنترول جمعیت گپ و گفت میکنیم در همین وبسایت ما را به سخره میگرفتند حالا دوباره بخوانید (منابع و طبیعت، همانطور که تکثیر بیرویه انواع موجودات روی زمین را مهار میکنند، باعث کنترل جمعیت انسانها نیز میشوند)
وقتی من نوشته میکنم برای افزایش جمعیت نیاز به پروگرام های کلان و اختصاص منابع بسیار است وگر نه اضافه جمعیت ایجاد میشود و طبیعت اضافه جمعیت را نابود میکند اثبات همین است هر شکل مبارزه با فقر ، بیماری ، فلاکت ، مسکن ، معیشت ،ببکاری ، و غیر این بدون اجرای کنترول جمعیت تنها مشت در هوا کوفتن است چون از این سو دیوار بلند میبری از آن سو خراب میشود وقتی هر سال میلیون ها موالید متقاضی تولید میکنی