| فرار از پرتگاه سقوط یا تلهای برای مخالفان؛ چرا هبتالله پس از پنج سال، دست دوستی دراز کرد؟ | ||||
| تاریخ انتشار: ۱۴:۵۲ ۱۴۰۵/۸/۲۷ | کد خبر: 201331 | منبع: |
پرینت
|
|
فرار از پرتگاه سقوط یا تلهای برای مخالفان؛ چرا هبتالله پس از پنج سال، دست دوستی دراز کرد؟
ملا هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، از مخالفان که در خارج از افغانستان زندگق دارند دعوت کرده است تا به کشور بازگردند و در صورت داشتن شایستگی، در ساختار حکومت خود به کار گماشته خواهند شد.
برای نخستین بار پس از پنج سال حاکمیت طالبان، هبت الله، از مخالفان خود دعوت میکند که به گشور برگردند و در حکومت مسوولیت بگیرند.
اظهارات منسوب به رهبر طالبان در خصوص سپردن مسوولیت به مخالفان خود، واکنشهای متفاوتی را در میان ناظران سیاسی و شهروندان کشور در شبکههای اجتماعی برانگیخته است.
از آنجایی که تجربه ثابت ساخته که طالبان؛ یک گروه تروریستی_قومی است و تمام طرحهای شان جنبه تبلیغاتی دارد و در عمل در پنج سال گذشته ثابت کردند که نه تنها با مردم که حتی با نیروها و زیر دستان خود صادق نیستند.
همه چیز طالبان بر پایه کذب و نیرنگ استوار است و حتی دینداری و ایمان سردسته این گروه نیز با پرسشهای جدی روبرو است، بسیاری از آگاهان امور، مخالفان سیاسی طالبان و شهروندان کشور این فراخوان ملا هبت را غیرواقعی و ابزاری و نیرنگ دیگر برای فریب افکار عمومی میدانند.
وقتی رهبر طالبان از شایستگی حرف میزند و تأکید میکند که در صورت داشتن شایستگی و تخصص، به مخالفان خود در حکومت مسوولیت میدهد، یک دروغ محض و فریب است، زیرا بر بنیاد گزارشهای منتشر شده، در پنج سال گذشته، طالبان هزاران کارمند تحصیلکرده، متخصص و استاد دانشگاه را از نهادهای دولتی و تحصیلی برکنار کرده و به جای آنها افراد وابسته به خود را گماشتهاند؛ افرادی به صورت کامل فاقد تحصیلات عالی و تخصص هستند و تعدادی شان فقط آموزشهای ابتدایی دینی دارند.
با این ارزیابی میتوان گفت که اگر ملا هبتالله واقعاً به دنبال استفاده از افراد شایسته در ادارههای حکومتی است، چرا هزاران متخصص بیکار و خانهنشین در داخل افغانستان را جذب نمیکند و به جای آن از افراد مقیم خارج دعوت به عمل میآورد؟
اما پرسشی که به میان میاید این است که چه انگیزهها، نگرانیها و فشارهای پشت پرده و جود دارد که طالبان وا داشته تا تصمیم به آشتی با مخالفان خود بگیرند و رهبر شان صدا بلند کند که میخواهند مخالفان خود را در حکومت سهیم و شریک بسازد؟
یک روز پیش رئیس دادگاه عالی طالبان در سخنرانی خود شکر گذاری کرد که پروسه صلح دوحه به نتیجه نرسید که به گفتهی او اگر به نتیجه می رسید این گروه مجبور بودند مخالفان خود را در حکومت شریک بسازند!
تحلیلگران سیاسی و آگاهان امور بر این باورند که تغییر لحن رهبر طالبان ناشی از تغییر رویکرد واقعی این گروه نیست، بلکه فشارهای فزاینده داخلی و منطقهای عامل اصلی آن است.
به باور ناظران، گسترش فعالیتهای جبهات آزادی بخش و مقاومتگر در افغانستان و تشدید تنشها و اختلافها با پاکستان، گروه طالبان را نگران کرده است که با تداوم این وضعیت، ممکن است در کوتاه مدت، یعنی در بهار سال آینده بخشهایی از قلمرو تحت کنترل خود را از دست بدهند و در دراز مدت نیز سقوط این گروه را رقم بزند، بنابراین، این وعده کاذب ملا هبت الله تلاشی برای کاهش فشارها و ایجاد شکاف در صفوف مخالفان تلقی میشود، بدون آنکه ارادهای برای عملی کردن آن وجود داشته باشد.
از جانب دیگر در حالی که طالبان طی پنج سال گذشته در رسانهها همواره از عفو عمومی بر مخالفان سخن گفته اند، اما بر بنیاد گزارشهای سازمانهای بینالمللی و نهادهای پژوهشی، در این مدت هزاران تن از نظامیان پیشین توسط طالبان کشته و هزاران تن دیگر شان نیز در زندانها تحت شکنجه قرار دارند.
در نهایت میتوان گفت که شکاف عمیقی میان روایت رسمی رهبری طالبان و آنچه در عمل در افغانستان تحت حاکمیت این گروه که به زندانی برای شهروندان تبدیل شده است وجود دارد.
واقعیت امر و شاید صادقانه ترین حرف در باره طالبان بر بنیاد عملکرد این گروه در قبال مردم و کشور این باشد که طالبان یک گروه قومی_ تروریستی و فتنهگر هستند نه تنها قابل اعتماد و تعامل نیستند که با توجه به ارزشهای مشترک بشری در عصر بیست و یک، بسیار به تمام معنی وحشی و دشمن هرچه ارزش در جامعه انسانی وجود دارد میباشد.
اکثر سردستههای طالبان انسانهای بسیار مکار، شیطان صفت و شیاد، دروغگو، بیوجدان و جنایت پیشه هستند، بنا براین و با اوصافی که از حلقهی رهبری ایین گروه بر شمردیم، میتوان تاکید کرد که تنها راه در برابر این زامبیهای قرن ایستادگی و نابودی آنها، آزاد سازی افغانستان و رهایی مردم از ظلم و ستم است و هر طرحی غیر از این که از طرف هر شخص یا جریانی که به عنوان راه حل مطرح شود، جفا در حق مردم و توهین به ارزشهای انسانی و اجتماعی است!
جاوید روستاپور